با گردونه نخستین روشنائی خورشید بدینجا پای نهادم و به صحرا های جهان هستی ره سپردم و همه جا در میان اختران و کواکب جای پایم پدیدار ماند....
و همه جا در قلبم این پرسش و این فریاد که تو 1">کجایی به هزاران جویبار اشک مبدل گشت ....
و ناگاه چشم فرو بستم و درون خویش دیدم و سیل اطمینان عالم را در بر گرفت که
"من اینجایم".....
https://t.me/wisdomoftaohc از این کانال
.
.
.
این دوسه روز کلن چیزای متناسب باحالموبهم میرسه از این ور اون.
پست دیشب هم تقریبا مثه این بود: تو را ندیدم.
.
.
.
من به دنیا اومد تو رو ببینم و برم.
خواجه امیری تو یکی از آهنگاش اینو میگه.
.
.
.

.
.
.
من تشنه نمیشم چرا...
.
.
.
ناکام نَمیرم یه وقت.
خودت انداختی تو دلم، خودت هم باید کامروام کنی.
برچسب:
نویسنده: متین صالحی